Een groep mensen poseert voor een paarse achtergrond. Ze dragen paars en roze kleding, onder andere een glinsterende jurk, een hoofddoek en een gescheurd spijkerjack. Iemand maakt een hartje met de handen, een ander steekt de tong uit.
BelevenTheater

Girls won’t be Girls, Boys won’t be Boys

Girls Won’t Be Girls is soort van het zusje van Boys Won’t Be Boys. Dat is een langlopend theaterproject van zanger en theatermaker Rikkert van Huisstede (1993). Hij begon in 2018 met de boys-versie waarin werd gereflecteerd op mannelijkheid. Steeds met een wisselende groep vaste ‘spelers’ en soms met lokale mensen. 

Er kwam dus ook een girls-versie, over vrouwelijkheid in allerlei vormen, met opnieuw veel vaste spelers. Girls won’t be Girls kan putten uit bijna 70 mensen; in totaal zijn er wel 150. Mensen die in een performance van zo’n zeven minuten hun persoonlijk genderverhaal delen en ook kunst maken. Dat doen ze bijvoorbeeld met dans, zang, cabaret, drag, rap of spoken word.

Safe space

Boys Won’t Be Boys is een ‘maatschappelijke theaterbeweging’ met een missie. Ze willen vastgeroeste gendernormen doorbreken en bijdragen aan een samenleving met diversiteit, vrijheid en inclusie. Of, in hun woorden: ‘een maatschappij waarin niemand in een hokje wordt geplaatst en waarin emancipatie geen strijd is, maar een vanzelfsprekendheid.’

Bij ‘Boys’, en ook bij de ‘Girls’ is er aldus Rikkert van Huisstede een ‘safe space voor gelijkgestemden’, voor iedereen die zich niet herkent in de heersende mannelijke of vrouwelijke norm.

Het project werd opgemerkt. Het kwam in de theaters en ontving in 2024 een Winq Diversity Award. Die kregen ze ‘voor hun vernieuwende aanpak in het samenbrengen van de queer- en heterogemeenschap en hun bijdrage aan de diversiteit in het culturele landschap.’

Wageningen

Op zaterdag 24 oktober 2026 was ik bij een ‘Girls won’t be Girls’ in het theater in Wageningen. Rikkert, in een korte glitterjurk en pumps, zong bij aanvang van de show een sopraanhoog en prachtig lied van Purcell. Begeleid door Shaynah, een andere vaste deelnemer van de show. Op de line-up stonden die dag verder Wandana Biekram, Diede Vermeesch, Dounia, Tamar Lagas en Marijn, een trans vrouw.

Zoals bij de boys-versie ‘mannelijkheid’ een brede invulling krijgt, is dat in de girls-versie vanzelfsprekend ‘vrouwelijkheid’. Wat betekent dat en hoe hangt het samen met je lichaam, je presentatie en hoe je je voelt of wie je bent? Daar gingen de optredens van deze mensen over.

Het was niet de eerste keer dat het project in Wageningen was, want in 2024 was er een Boys won’t be Boys-show met plaatselijke talenten in een coproductie met theater Junushoff, Shout Wageningen (lhbtq+ belangenorganisatie) en de bibliotheek. En er komt vast meer. In Wageningen en elders. Girls won’t be girls in verschillende vormen, telkens met andere line-ups en andere shows binnen hetzelfde concept. Zie de speellijst.

 

Wat wij ervan vinden:

Alle persoonlijke verhalen en perspectieven maken de voorstelling heel ontroerend en herkenbaar. Zo fijn om al die mensen te zien die anders ‘man’ of ‘vrouw’ zijn dan de samenleving verwacht. Die ook trans of non-binair zijn bijvoorbeeld. Die hun borsten afbinden of lange oorbellen dragen. Die een antwoord zijn, zo staat op de website, in deze tijden van #metoo, homofobie, racisme, seksisme en geweld. Het voelt bevrijdend.

En onze wereld heeft bijvoorbeeld zachte jongens nodig en stoere meiden. Om maar wat te noemen. Mensen die de gendernormen aan hun laars lappen. Al deze prachtige mensen in de voorstelling doen dat; ze laten zich van hun kwetsbaarste kant zien.

Warm bad

Wat deze voorstelling dan verder doet, zoals waarschijnlijk alle voorstellingen van de ‘Boys’- en ‘Girls’- versie, is dat ze de deuren openzet: gender is wat je ervan maakt. Je vertrekt er met hoop en vertrouwen dat we samen de wereld kunnen laten zien dat er geen dichte hokjes, vaste waarden en onveranderbare invulling is voor wie je bent.

Ik vond de voorstelling een soort van warm bad en ik voelde me ook opgenomen in een gemeenschap waar ik graag bij wil horen.

Tekst: Ton van den Born
Foto: Girls won’t be Girls-flyer

Door: Rikkert van HuisstedeTaal: NederlandsWaar te vinden: Theater

Credits

Branding & design Cheerleader.studio

Website development Digitmind.nl

Fotografie headers: Tengbehkamara.com