In de documentaire ‘Genderbende’ maken we kennis met vijf jonge mensen die zich geen man en geen vrouw voelen. Geplaatst voor een glazen wand waarop een lijn tussen twee uitersten, man-of-vrouw, is getekend, weten sommigen zich met de stift wel, anderen niet op die lijn te plaatsen.

“Deze film viert het individu”, stellen de makers, en zo is het. Anne en Lisa Bosveld, Venus, LaShawn Jordan en Selm Wenselaer worden dag in, dag uit geconfronteerd met het feit dat ze ‘anders’ zijn dan de meeste anderen. Daarnaast hebben ze ieder hun eigen moeilijkheden, maar ze blijven hartstikke trots op de persoon die ze zijn. Samen vertellen zij een krachtig verhaal over acceptatie.

“Ik ben trots op wie ik ben” – Lisa

De film toont tegen welke vraagstukken de cast aanloopt. Dat gaat van praktisch tot existentieel. Zo twijfelt de kapster van Dennis of ze nou een heren- of (veel duurdere) damesknipbeurt moet afrekenen. Dennis zelf maakt het overigens niet uit. Op een ander moment in de film drukt Dennis uit dat diens grootste angst is dat die, door wie die is, geen partner zal vinden.

‘Genderbende’ ontving bij verschijning in 2017 veel media-aandacht in eigen land en won datzelfde jaar de Debuutcompetitie van het Nederlands Film Festival. De film is nog steeds in zijn geheel online te bekijken.

Wat wij ervan vinden:

Het mooie aan deze film is dat we alleen de geïnterviewden zien, geen interviewer. Er is geen voice-over; er zijn alleen twee spontane vraaggesprekjes, met een nieuwsgierige nagelstylist van LaShawn bijvoorbeeld. Het effect van deze benadering is dat de film ook niet lijkt te streven naar eenduidige antwoorden. Door zo in het midden te laten, krijgt hij juist veel zeggingskracht, en drukt hij een essentie uit van queer zijn.

Enerzijds toont hij gender en genderbeleving als een proces, als een constant zoeken en heruitvinden. Waarbij de hoofdpersonen dit zoeken zelf, op het moment van maken in elk geval, als deel van hun zijn hebben aanvaard, en niet als een probleem zien.

Regisseur Sophie Dros roept anderzijds met haar 3Doc tal van vragen op. Zijn we niet allemaal een beetje genderfluïde? Waarom laten we als maatschappij onze hokjes niet wat meer los? En hoe zou de wereld eruitzien als dat zou gebeuren?

‘Wij weten wie we zijn, en dat is eigenlijk genoeg om te zijn.” – Anne

Door: Sophie DrosTaal: NederlandsJaar: 2017Waar te vinden: NPO Start (gecheckt 20-8-'25)

Thema's

Gender Non-binair Non-fictie