David, queer cis-man en Ryan, transmasc non-binair, hebben een kinderwens. Deze is zo groot, dat Ryan tijdelijk stopt met testosteron om zwanger te kunnen worden. Een aantal spannende maanden later is het zover: Ryan is zwanger. Diens baard en zware stem zijn gebleven, en langzamerhand wordt diens ogenschijnlijke “bierbuik” steeds duidelijker een zwangere buik. Ravi wordt na een voorspoedige zwangerschap geboren en de ouders (papa en baba) zijn dolgelukkig.

Wat wij ervan vinden:

Een intieme documentaire, gemaakt door journalist David zelf, met een belangrijke boodschap. Zij mogen zichzelf als ouders dan (zeker binnen hun vriendenkring) als heel gewone ouders ervaren, als ze er buiten stappen, krijgen ze voortdurend te horen dat dit toch wel “een bijzondere situatie” is. Ze lopen tegen vele hindernissen aan op weg naar het ouderschap en daarna. Ze willen laten zien dat een gezin van welke samenstelling dan ook, een liefdevol nest kan zijn.

Vanaf het begin wordt hun kinderwens toch bijzonder gemaakt. Zelfs bij de genderkliniek past Ryan wat betreft diens transitie niet in het pulletje. Meestal laten mensen een eierstok of eitjes invriezen. Zelf zwanger worden en daarvoor je testosteron tijdelijk stopzetten? Dat vergt veel gesprekken. Maar het lukt.

Ryan staat op het werk als M in het systeem. Gevolg: het is onmogelijk om zwangerschapsverlof te krijgen. Een kraampakket aanvragen bij de zorgverzekeraar is ook te ingewikkeld. Een test voor zwangerschapsdiabetes kan niet gedeclareerd worden. Er ontstaat verwarring als Ryan voor een controle wordt opgeroepen. Een zwangere met een baard? Dat is nogal wennen.

Stel me geen vragen die je ook niet aan een andere zwangere zou stellen – Ryan

En ook na de geboorte van Ravi zijn er ondanks een enorme voorbereiding allerlei hindernissen. Ryan kan niet als ‘ouder’ op het geboortecertificaat en ‘geslacht onbekend’ voor Ravi laten noteren is ondanks de benodigde documenten van de advocaat niet te regelen: daar hebben ze bij de gemeente langs elkaar heen gewerkt.

Maar ook binnen hun bubbel krijgen ze vragen. “Het is toch zo’n natuurlijke reactie van mensen om te vragen ‘Is het een jongen of een meisje?’”, zegt de moeder van David. Ze doen haar toch het vriendelijke verzoek haar vriendinnen te laten weten dat ze dit liever niet zeggen. Ze willen Ravi zo lang mogelijk de vrijheid laten zelf te ontdekken wat diens gender is.

Je moet zelf heel stevig in je schoenen staan en zeker weten dat je dit wilt – Ryan

De documentaire laat heel duidelijk zien hoe diep het binaire denken in onze maatschappij is ingebed, en hoe stevig je in je schoenen moet staan om daarin een andere weg te willen gaan.

Door: Ozgur CanelTaal: NederlandsJaar: 2022Waar te vinden: NPO Start (gecheckt 23 september 2026)

Thema's

BIPOC Documentaire Familie Gender Jongeren Non-binair Relaties Transgender Transitie