The Argonauts is een exploratie van queer liefde. Dat kan haast niet zonder context: niet alleen familie en maatschappij, maar ook denkbeelden over liefde, seks, gezin en samenleving hebben invloed op hoe we liefde beleven. Nelson onderzoekt het allemaal, in dit dagboek-achtige geschrift over haar leven met de genderfluïde kunstenaar Harry Dodge.  

The Argonauts is “autotheorie”: het autobiografische gekoppeld aan theoretische beschouwingen. Het autobiografische: fragmenten uit Nelsons leven met Harry (ooit Harriet), Harry’s zoon en later ook hun zoon Iggy, die ze via IVF krijgen. Wat doet zwangerschap met Nelsons lichaam en identiteit? Wat brengt de gelijktijdige verandering door testosteron en top surgery van Harry teweeg?   

“I’m not on my way anywhere” – Harry

Het theoretische: een koppeling van wat Nelson meemaakt aan het werk van denkers en academici op het gebied van genderfluïditeit, transitie, moederschap, seksualiteit, liefde, feminisme en spiritualiteit. Citaten staan heel organisch in cursief opgenomen in haar bespiegelingen, met de naam van de denker in kwestie in de kantlijn.   

De titel van het boek verwijst naar het schip Argo, waarop Jason en zijn mede-Argonauten probeerden het Gulden Vlies te vinden. Het schip werd zo vaak gerepareerd, dat je je kon afvragen of hier uiteindelijk nog wel sprake was van de Argo. Zo ook, vindt Nelson, is de betekenis van een zin als “Ik hou van jou” nooit één en hetzelfde, en toch gebruiken we steeds dezelfde woorden.  

Wat wij ervan vinden:

Als je het boek oppakt om te lezen over een queer relatie, geschreven vanuit het perspectief van een cisvrouw die leeft met een genderfluïde persoon, dan kun je wat teleurgesteld achterblijven. Harry, de genderfluïde persoon in kwestie, wordt slechts nu en dan genoemd en blijft een enigma. Het boek lijkt ook te zeggen dat hij niet stond te springen van enthousiasme om deelonderwerp van een boek te worden. Tegen het eind van het boek, tussen de scènes door waarin Nelson haar beleving van bevallen beschrijft, weeft Nelson ineens wèl bespiegelingen van Harry zelf door haar relaas. Zo zet ze het geboren wordende leven tegenover het eindigende leven, het overlijden, van Harry’s moeder, waar Harry getuige van is. Een proces dat hij wonderschoon beschrijft.  

Centraal staat dus Nelson zelf. Niet alleen haar belevingen en bespiegelingen, maar ook haar favoriete en verguisde denkers – hier en daar pittige kost, en dan in de stijl van een dagboek deels gericht aan Harry (‘you’), zij het zonder de chronologie. Het ene moment zitten we diep in het lichamelijke van zwangerschap, seks, ouder worden en ziekte, het andere hoog en droog in het hoofd. Dat betekent dat het boek afwisselend raakt, ontroert, amuseert en aanzet tot dieper doordenken en verder lezen in Winnicott, Irigaray, Butler en Sedgwick.  

Door: Maggie NelsonTaal: EngelsEAN: 978-0-9934149-1-6Jaar: 2015Waar te vinden: Boekhandel, online boekwinkel (ook e-book)

Thema's

Biografisch Coming-out Confronterend Familie Gender Non-binair Non-fictie Relaties Seksualiteit Wetenschap