Misschien komt de naam Sophie Xeon (17 september 1986 – 30 januari 2021), alias ‘Sophie’, je niet meteen bekend voor. Toch is de kans groot dat je haar muziek hebt gehoord. De Britse artiest en producer vond met haar unieke visie, waarin ze experimentele dancemuziek versmolt met elementen van pop, aansluiting bij zowel de ondergrondse Europese clubcultuur als bij het mainstreampubliek. Via samenwerkingen met grote popsterren, waaronder Charli XCX (‘Vroom Vroom’ en meer) en Madonna (‘Bitch, I’m Madonna’), introduceerde Sophie een nieuw geluid dat de moderne popmuziek speelser en sexyer maakte dan ooit tevoren.
Sophie werd door haar collega-artiesten beschouwd als een veelbelovend muzikaal talent en een pionier. Met vroege singles, zoals ‘Bipp’ (2013) en ‘Lemonade’ (2014) –waarvan de laatste in 2015 te horen was in een McDonald’s-campagne – legde ze de basis voor het innovatieve ‘hyperpop’ genre en boekte ze commercieel succes.
Ondanks haar doorbraak hield Sophie haar identiteit aanvankelijk graag op de achtergrond. Ze verscheen zelden in het openbaar en gaf nauwelijks interviews, wat bijdroeg aan de mysterieuze sfeer die haar omringde. Pas in 2018 presenteerde ze zichzelf als soloartiest met haar debuutalbum ‘Oil of Every Pearl’s Un-Insides’ – het enige album dat tijdens haar leven zou verschijnen.
Voor een van de singles, ‘It’s Okay To Cry’, bracht Sophie een zelfgeregisseerde muziekvideo uit waarin ze naakt in de camera zingt, met een digitale lucht op de achtergrond. Het was de eerste keer dat haar gezicht en stem onderdeel waren van haar werk, en daarmee markeerde de single haar eerste echte publieke verschijning. De video en songtekst werden door velen geïnterpreteerd als Sophie’s coming-out als transgender vrouw.
Op 34-jarige leeftijd overleed Sophie in haar woonplaats Athene na een ongelukkige val. Ze liet veel van haar muziek na, waaronder een onafgemaakt tweede album. Op het postuum verschenen ‘SOPHIE’ proberen haar medeartiesten, onder begeleiding van haar broer en producer Ben Long, haar unieke visie te reconstrueren. Het resultaat is een explosie van genres – van vrolijke zomerliedjes tot atmosferische soundscapes – die samen een laatste eerbetoon vormen aan een toonaangevende producer, wiens impact op de moderne popmuziek van onschatbare waarde was.
